we zijn net terug van een daguitstapje met het weeshuis. Daar vertel ik woensdag/donderdag meer over samen met een beschrijving van wat we hier al voor Claudia A gedaan hebben want dan is mijn laatste dag in het weeshuis voorbij. Wat ik wel al kan zeggen is dat het heel erg leuk was en dat ik helemaal gesloopt ben, dit wordt dus geen lang bericht.
Waar ik wel al over wilde vertellen was het voorbije weekend. Dan zijn we naar Berg en Dal geweest, een heel mooi plaatsje op de oever van de Surinamerivier. Hier hebben we aan allerlei activiteiten deelgenomen.
Zo zijn we een canopytour gaan doen. Dit is eigenlijk een aaneenschakeling van ziplines/deadrides waarbij je van boom tot boom door de door de jungle slingert. Tarzan versie 2.0 zeg maar. Anders dan bij de deadrides die ik ooit al gedaan had, moet je hier jezelf afremmen. Je krijgt een soort van leren lapje om om je hand te doen en dan moet je de kabel maar vastgrijpen zodat je op het einde niet tegen de boom (zonder stootkussens uiteraard) knalt. Wonder bij wonder zijn er geen ongelukken gebeurd. De twee spannendste ziplines vonden wij die over de rivier heen en de laatste want daar hebben we de gidsen nagedaan en zijn we dus ondersteboven af gegaan. KICKEN! Nena haalde hierbij een beetje gekke capriolen uit doordat haar voeten van de katrol schoven en ze naar de verkeerde kant tuimelde (benen in de nek in plaats van naar beneden). Zag er heel grappig uit maar leverde helaas een beetje nekpijn. Die is gelukkig al grotendeels weer weg ondertussen. (Foto's volgen later, die staan op het toestel van een ander meisje hier.)
Verder zijn we ook nog gaan kajakken. Dat hebben we eventjes zwaar onderschat! Op de Surinamerivier zit een enorme stroming dus toen we stroomopwaarts vertrokken leek het alsof we niet eens vooruit raakten. Harder peddelen dus. Links, rechts, links, rechts,... Zonder die mantra hadden we het waarschijnlijk opgegeven voor we het einde bereikten, mijn arme armspieren. Maar het is ons toch gelukt en zo kwamen we na drie kwartier sterven aan op een klein zandeilandje in de rivier. Die ontstaan doordat goudzoekers de bodem opzuigen op een soort van boot en dan het grind en zand zonder goud erin weer in de rivier spuiten. Daar zijn we dan in de rivier gaan zwemmen, ondanks de piranha's die hier ook rondzwemmen. Nena ging dapper als eerste en ik ben meteen gevolgd. We hebben immers een pact dat we alles doen, een beetje zoals Yes-Man. Een beetje later volgde de rest van de groep ons dan ook, het was dan ook echt heel warm. De stroming was enorm dus je moet heel de tijd tegen de stroom in zwemmen om gewoon ter plaatse te blijven. Geen piranha's gelukkig, maar wel kleine zilvervisjes die aan je voeten knabbelen. Voor mij toch maar geen Dr. Fish, ik vond het vrij onaangenaam en snap dus niet dat mensen hiervoor willen betalen. Dan terug kajakken met de stroom mee, ging zoveel gemakkelijker!
Nog een voorbeeldje van ons Yes-Man-pact: een lokale traditionele dansgroep die me vroeg om eventjes mee te doen: yes man! Ze deden een soort van vreemde dans waarbij je heel laag door je knieën moet en dan met je voeten moet stampen. Lange rok dus en stukje omhoog en gaan! Om het weekend af te sluiten hebben we dan nog een welverdiende cocktail gedronken, yummie!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten