Hoi lieve vriendjes!
Aangezien ik niet zo thuis ben in de bloggerswereld en over het algemeen niet zo een fantastische computerskills bezit, leek het me een goed idee om al eens een berichtje te schrijven voor we vertrekken om uit te zoeken hoe alles werkt. Als dit straks allemaal in Chinese tekens verschijnt, mijn excuses...
Het is eindelijk zover: ons laatste weekend in ons koud belgenland! Vanaf dinsdag is het zon, warmte, palmbomen en tropische regenbuien. Ongelooflijk hoeveel er bij de organisatie van zulke reis komt kijken: naar een infomiddag, vrijwilligerstraining, bezoekje aan het tropisch instituut, een miljoen mails sturen, allerlei materiaal verzamelen, naar de Surinaamse ambassade voor een visum, enzovoort. Maar alles is in orde gekomen, ook al verliep het niet altijd even vlot... Dat is dan weer een ander verhaal dat ik aan Nena over laat.
Na onze vrijwilligerstraining beslisten we om aan fondsenwerving te doen zodat we iets duurzaams kunnen achterlaten wanneer we weer naar huis moeten. We gaan ter plekke kijken waar we dit geld het beste aan kunnen besteden en uiteraard zullen jullie op deze blog kunnen lezen wat we er uiteindelijk mee doen. Onze wafelverkoop heeft een mooi bedrag opgeleverd, we hebben dan ook 262 (!) dozen wafeltjes verkocht. Bedankt allemaal voor jullie bijdrage!
We hebben langs verschillende wegen ook nog extra steun gekregen. Zo heeft Wafelland ons een beetje korting gegeven toen ze hoorden dat de opbrengst naar het weeshuis ging. In het UZ in Gent heb ik van de afdeling tandheelkunde handschoenen en mondmaskers meegekregen, dankjewel Ilse! En momenteel staan er drie grote kartonnen dozen in mijn kamer vol medicatie, kompressen, verbanden en fopspenen gedoneerd door een vrijgevige apothekeres. Verschillende mensen hebben vrije donaties gedaan, oprechte interesse getoond en regelmatig extra hulp aangeboden. Vaak konden we hier niet echt veel mee doen, maar toch is het een mooi gebaar. Mijn vertrouwen in de mensheid is weer een beetje hersteld!
Eens we effectief in het weeshuis geweest zijn, zal ik jullie uitgebreid vertellen over het project waar we vrijwilligerswerk gaan doen. Maar ik kan jullie nu alvast een korte samenvatting geven. Het St. Claudia-A weeshuis in Paramaribo biedt opvang voor kinderen met hiv-besmetting en kinderen waarvoor niet meer kan gezorgd worden door hun familie omwille van de ziekte. Meer info en foto's volgen in de loop van volgende week.
Ik geloof dat mijn eerste blog nu wel vol genoeg staat. Volgende stap: bagage voor een hele maand in een koffer van 20kg proppen... Wish me luck!
Goed gedaan Britt =D Het ziet er helemaal als een normaal blogbericht uit :p!
BeantwoordenVerwijderenHoe ga je die dozen met medisch materiaal meenemen? Ö Ik heb momenteel alleen het hoognodige ingepakt, en mijn koffer zit al helemaal vol :(
xxx